Αλλιώτικη μέρα – Τάνια Τσανακλίδου

Μέτρησα τον κόσμο δυο φορές
μέσα στα απλά ειν’ τα ωραία
όπως όταν είμαστε παρέα
τι καλό που κάνει ένας καφές

Μέσα από παράπονα συρτά
ξέφυγε κι αλλάζει η ζωή μου
σήμερα γιορτάζει η ψυχή μου
κι όλα θα τα δω χρωματιστά

♥♥ Καλή σας μέρα και καλή εβδομάδα!  ♥♥

Advertisements

"Γράμμα στον ποιητή Καίσαρ Εμμανουήλ"

Δημήτρης Ζερβουδάκης-Γράμμα Σ ‘έναν Ποιητή

Στίχοι του πρωτότυπου ποιήματος από την ποιητική συλλογή "Μαραμπου" του Ν. Καββαδία

 

Ξέρω εγώ κάτι που μπορούσε, Καίσαρ, να σας σώσει.
Κάτι που πάντα βρίσκεται σ αιώνια εναλλαγή,
κάτι που σχίζει τις θολές γραμμές των οριζόντων,
και ταξιδεύει αδιάκοπα την ατέλειωτη γη.

Κάτι που θα κανε γοργά να φύγει το κοράκι,
που του γραφείου σας πάντοτε σκεπάζει τα χαρτιά.
να φύγει κρώζοντας βραχνά, χτυπώντας τα φτερά του,
προς κάποιαν ακατοίκητη κοιλάδα του Νοτιά.

Κάτι που θα κανε τα υγρά, παράδοξά σας μάτια,
που αβρές μαθήτριες τ αγαπούν και σιωπηροί ποιηταί,
χαρούμενα και προσδοκία γεμάτα να γελάσουν
με κάποιο τρόπο που, ως λεν, δε γέλασαν ποτέ.

Γνωρίζω κάτι, που μπορούσε, βέβαια, να σας σώσει.
Εγώ που δε σας γνώρισα ποτέ Σκεφτείτε Εγώ.
Ένα καράβι Να σας πάρει, Καίσαρ Να μας πάρει
Ένα καράβι, που πολύ μακριά θα τ οδηγώ.

Μια μέρα χειμωνιάτικη θα φεύγαμε.
Τα ρυμουλκά περνώντας θα σφυρίζαν,
τα βρωμερά νερά η βροχή θα ράντιζε,
κι οι γερανοί στους ντόκους θα γυρίζαν.

Οι πολιτείες ξένες θα μας δέχονταν,
οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες
κι εγώ σ αυτές αβρά θα σας εσύσταινα
σαν σε παλιές, θερμές μου αγαπημένες.

Τα βράδια, βάρδια κάνοντας, θα λέγαμε
παράξενες στη γέφυρα ιστορίες,
για τους αστερισμούς ή για τα κύματα
για τους καιρούς, τις άπνοιες, τις πορείες.

Όταν πυκνή ομίχλη θα μας σκέπαζε,
τους φάρους θε ν ακούγαμε να κλαίνε
και τα καράβια αθέατα θα τ ακούγαμε,
περνώντας να σφυρίζουν και να πλένε.

Μακριά, πολύ μακριά να ταξιδεύουμε,
κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει.
εσείς τσιγάρα «Κάμελ» να καπνίζετε,
κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω ουϊσκυ.

Και μια γριά στο Αννάμ, κεντήστρα στίγματος,
μια γριά σ ένα πολύβουο καφενείο
μια αιμάσσουσα καρδιά θα μου στιγμάτιζε,
κι ένα γυμνό, στο στήθος σας, κρανίο.

Και μια βραδιά στη Μπούρμα, ή στη Μπατάβια
στα μάτια μιας Ινδής που θα χορέψει
γυμνή στα δεκαεφτά στιλέτα ανάμεσα,
θα δείτε ίσως τη Γκρέτα να επιστρέψει.

Καίσαρ, από ένα θάνατο σε κάμαρα,
κι από ένα χωμάτινο πεζό μνήμα,
δε θα ναι ποιητικότερο και πι όμορφο,
ο διάφεγγος βυθός και τ άγριο κύμα;

Λόγια μεγάλα, ποιητικά, ανεκτέλεστα,
λόγια κοινά, κενά, «καπνός κι αθάλη»,
που ίσως διαβάζοντας τα να με οικτίρετε,
γελώντας και κουνώντας το κεφάλι.

Η μόνη μου παράκληση όμως θα τανε,
τους στίχους μου να μην ειρηνευθείτε.
Κι όπως εγώ για εν αδερφό εδεήθηκα,
για έναν τρελόν εσείς προσευχηθείτε.

Κάθε όνειρό μου, έχει τ’ όνομά σου

Μετρώ τα κύματα – Νίκος Πορτοκάλογλου

Απ’ τη χαρά μου που θα σ’ έβλεπα
πάτησα πάνω στο νερό.
Πάνω στη θάλασσα περπάτησα
απ’ τη χαρά μου που θα σε δω.

Μετρώ τις μέρες,
μετρώ τις ώρες,
μετρώ τα βήματα.
Μετρώ τις μέρες,
μετρώ τις ώρες,
μετρώ τα κύματα
Μετρώ τα κύματα…

Σαράντα μέρες, σαράντα κύματα
μα δε με νοιάζει κι αν αργώ
τώρα που ξέρω πως με περίμενες,
τώρα που ξέρω πως θα σε δω.

Μετρώ τις μέρες…

Ελευθερία χωρίς αγάπη, φως μου,
είναι ποτάμι χωρίς νερό.

Τι να τον κάνω αυτό το δρόμο
μπρος μου
χωρίς εσένα για να γυρνώ…

Μετρώ τις μέρες…

♥♥ Αγάπα με ♥♥

Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος 1977

Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Inglesias – Ferro

Αγάπα με
και ξέχασε λοιπόν πως παρασύρομαι
και γείρε πάλι απάνω μου να γείρουμε,
αγάπη μόνο αγάπη σου ζητώ

Ταξιδεύοντας με τη μουσική

Μέσα στα τραγούδια συναντάω το παρελθόν μου…

Προσκλητήριο γάμου

Το προσκλητήριο μου έπεσε απ’ τα χέρια
όχι, δεν γίνεται, δεν είναι δυνατόν
Εσύ που μου έταζες τον ουρανό τ’ αστέρια
τώρα στο γάμο σου με θες να ‘μαι παρών

Μπρος στην εκκλησιά μια ακόμα μαχαιριά θέλεις να μου δώσεις
Μπρος στην εκκλησιά ακόμα μια φορά θες να με πληγώσεις
Μπρος στην εκκλησιά, μπρος στην εκκλησιά θες να με τελειώσεις
Το προσκλητήριο κοιτάζω και ένα δάκρυ
αργοκυλάει απ’ τα μάτια μου καυτό
Που πήγε θεέ μου η μεγάλη σου αγάπη
πως γίναν μίσος τα χιλιάδες σ’ αγαπώ

Μπρος στην εκκλησιά μια ακόμα μαχαιριά θέλεις να μου δώσεις
Μπρος στην εκκλησιά ακόμα μια φορά θες να με πληγώσεις
Μπρος στην εκκλησιά, μπρος στην εκκλησιά θες να με τελειώσεις

Υ.Γ. Μόνο εσύ με καταλαβαίνεις Ευρύνοε. Eυχαριστώ για τη φιλική συμμετοχή σου 😉

Previous Older Entries