Αυτό που φοβόταν… Αναζητώ την κριτική σας!



Αυτό που φοβόταν…, αυτό ήταν μπροστά της…απλωνόταν σαν μια φουρτουνιασμένη θάλασσα που άφριζε και ξέσπαγε τη μανία της στα βράχια.

Αυτό που φοβόταν…αυτό ήταν μπροστά της…την πλησίαζε όλο υποσχέσεις, κοιτώντας τη στα μάτια, απλώνοντας τα χέρια, τάζοντάς της ουρανούς και άστρα…

Αυτό που φοβόταν…αυτό ήταν μπροστά της…ένα ανοιχτό βιβλίο με κατάλευκες σελίδες και μια πένα. Εκεί έπρεπε να γράψει τα μυστικά της, εκεί έπρεπε να αφήσει την ανάσα της, τα δικά της αποτυπώματα…στο δικό του βιβλίο.

Αυτό που φοβόταν…αυτό ήταν μπροστά της…μια ματιά, ένα βλέμμα που την άγγιζε…μια αύρα που της υποσχόταν να την ταξιδέψει σε μέρη άγνωστα…

Αυτό που φοβόταν…αυτό ήταν μπροστά της…ένας γητευτής.

Σταμάτησε στην άκρη της ακτής…λίγα βήματα πριν ανταμώσουν…τον κοίταξε κατάματα κι εκείνος…άπλωσε τα χέρια…

Όμως αυτό που φοβόταν…ήταν τόσο κοντά της…έστρεψε το βλέμμα στη θάλασσα…»πες μου τι να κάνω;»…την ρώτησε και έτρεξε να κρυφτεί στην αγκαλιά της, πριν αυτό που φοβόταν προλάβει να της αγγίξει την ψυχή…

Απόψε έλαβα ένα τηλεφώνημα από τη φίλη μου -που τελευταία θαυμάζω όλο και περισσότερο για το συγγραφικό της ταλέντο- για να μου διαβάσει το παραπάνω κείμενο και να της εκφράσω την άποψή μου γι’ αυτό.
Εγώ πάλι, θυμήθηκα τα λόγια που έγραψε προχθές στο blog της απαντώντας σε κάποιον που την ενθάρρυνε για τη γραφή της και είπα να μοιραστώ μαζί σας, ώστε να αποκτήσετε πληρέστερη άποψη για εκείνην.

«…μαζεύω εικόνες, λέξεις, γεγονότα, μορφές, ήχους…και ελπίζω να τα φτιάξω όμορφα κείμενα να σας τα προσφέρω…»

Ποια είναι η γνώμη σας για την παραπάνω γραφή της; Θα σας παρακαλούσα να την μοιραστείτε μαζί μου, για να δω το κατά πόσο συμφωνεί η κριτική μας. Σας ευχαριστώ πολύ, εκ των προτέρων!

5 σχόλια (+add yours?)

  1. Osiris
    Ιαν. 14, 2010 @ 01:00:12

    Εγώ λέω… να πεις στη φίλη σου πως αν αυτό που φοβόταν ήρθε, τότε δεν είναι στο χέρι της η απόφαση και ούτε υπάρχει επιλογή και ούτε μπορεί να του ξεφύγει, γι’ αυτό καλύτερα ας μείνει να το ζήσει και να μην δημιουργεί άσκοπα θόρυβο, γιατί είναι κάτι που ΕΙΝΑΙ (φτιάχτηκε) γι’αυτήν και είναι μοναδικό και σπάνιο.

    Υπάρχει βέβαια μία, κατά κάποιον τρόπο, εναλλακτική επιλογή (σε περίπτωση που το γεγονός δεν της πολυαρέσει) και μπορεί να μάθει πια είναι αυτή… αν ζήσει καιρό με μια στρουθοκάμηλο και μελετήσει καλά την συμπεριφορά της…

    Βέβαια, όποιος μιμείται μια στρουθοκάμηλο κινδυνεύει να παραπλανήσει την μοίρα του και η τελευταία, να τον περάσει για στρουθοκάμηλο.
    Και αυτό δεν είναι κακό!
    …Απλά φαντάζομαι ότι θα ήταν αρκετά επώδυνο για εκείνη να γεννήσει ένα τόσο μεγάλο αυγό… και σε περίπτωση που κάνει μια τέτοια επιλογή και συμβεί κάτι τέτοιο, να της πεις να μην παραπονιέται μετά! 😆

    Πέρα από το (ελπίζω όχι άστοχο) χιούμορ μου και όσον αφορά στο κείμενο, έχω να πω ότι δεν το συζητάω ότι το κείμενο είναι υπέροχο και μπράβο της!!!
    …Από την άλλη όμως δεν εντυπωσιάζομαι από το γεγονός, μιας και… αν αυτό που φοβόσουν έχει έρθει και είναι τόσο κοντά, γράφεις όχι μόνο τόσο καλά, αλλά και πολύ πολύ καλύτερα (ή και χειρότερα ανάλογα από το… με μια οπτική το βλέπει ο καθένας η καλύτερα ποιος είναι αυτός που το βλέπει). 😉

    Όπως και νά’ χει πάντως, αυτά είναι σπάνια πράγματα και τυχεροί όσοι βρίσκονται δίπλα σε τέτοια πρόσωπα κάτι τέτοιες μεγάλες και μοναδικές στιγμές!!!

    Από την άλλη αν αυτό είναι ένα φανταστκό κείμενο, χωρίς κάποια αιτία με ρίζα στην σφαίρα της (σχετικής πάντα), πραγματικότητας,… να τις πεις να ετοιμάζεται γιατί όπου νά’ ναι βλέπω… αυτό που φοβόταν, να παίρνει σάρκα και οστά και σε αυτήν την περίπτωση (και σε περίπτωση που δεν είναι έτοιμη για κάτι τέτοιο), καλά να πάθει για να μάθει να μην παίζει με την σφαίρα του… φανταστικού.

    Καληνύχτα σας και αν είμαι εκτός θέματος (αλλά και εντός να είμαι), πάω να ελλατώσω το ρούμι γιατί νομίζω πως δεν είναι καλό για την υγεία μου, επειδή με κάνει να βλέπω παντού ξανθές όλο και περισσότερο τελευταία (άσχετο)… 🙂

    Καλό βράδυ και…
    Πολλά πολλά φιλιά

    Απάντηση

    • happyshelly
      Ιαν. 19, 2010 @ 15:42:59

      Osiri, καλησπέρα
      Είσαι πολύ γενναιόδωρος και αν είχα καλή μνήμη θα θυμόμουν, αν σου είχα αναφέρει πως νομίζω πως πρέπει να έχεις κάτι από Λέων στο ωροσκόπιό σου…
      Είμαι και λίγο αλλοπαρμένη, όπως ξέρεις και ξεχνάω, αλλά στο ξαναλέω, όπως και να έχει 😉

      Πολύ ενδιαφέρουσα η κριτική σου και με συνεπήρες η αναλυτική σου και πολυδιάσταση σκέψη σου.
      Όπως είδα ήδη έχεις επισκεφτεί την συγγραφέα του κειμένου και φίλη μου Anasa και είμαι σίγουρη ότι το κατάλαβες από την πρώτη στιγμή που ήταν δικό της.

      Ο σκοπός μου επιτεύχθηκε… έγινε fan της και εκείνη δική σου. Μπορεί να γνωριστήκαμε πολύ πρόσφατα με την Πόπη, αλλά δέσαμε πριν κλείσουμε 1 μήνα γνωριμίας.

      Χαίρομαι που γίνατε και σεις φίλοι 🙂

      Απάντηση

  2. Osiris
    Ιαν. 14, 2010 @ 01:06:07

    …ανάλογα από το… με ΠΙΑ οπτική.
    …αλλά και με ΜΙΑ.
    (ανάλογα το ρούμι) 🙂

    …>

    Απάντηση

  3. Μαίρη Γιάννις
    Ιαν. 14, 2010 @ 15:42:21

    Αυτό που φοβόταν με άγγιξε.
    Αυτό που φοβόταν ….. είναι μπροστά σου.
    Μπραβο.

    Απάντηση

  4. Trackback: Anasa… η εκκολαπτόμενη φίλη μου συγγραφέας του “Αυτό που φοβόταν” «

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: